دنیا نباشد.....فقط کوچه ای باشد و باران .......و دوستی که زلال تر از باران است  |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم فروردین ۱۳۹۷ساعت 22:11&nbsp توسط راهی  |  Let's block ads! (Why?)

چه بیهوده میگذرد دنیا چی ساده باختم زندگی را

کاش می توانستم دعا کنمکاش برای خود. دعا کنمکاش برای تو. دعا کنمکاش دعا کردن آموخته بودمموقع دعا نمیدونم چرا نمیشه میرم تو حرم شاه عبدالعظیم.  دعا انگار فراموش میشه.  میگن دعا با زبون و دستی که گناه انجام نداره باشی نزدیکتره به استجابت.  خوب یعنی برای هندیگه دعا کنیم.  زودتر مستجاب میشههمدیگر دعا کنی...

نمیدونم شاید من باید تغییر کنمشاید. باید قبول کنم سرنوشتحداقل بخاطر پسری بگذریم از همه چی حداقلها برا اون مهیا باشهخدایا در ماندهام.  یاریم کنLet's block ads! (Why?)

امشب داشتم با خدا یم درد دل میکردمگفتم خدایا میدونی هیچ کسی ندارم وهیچ کسی منو ندارهاز در دل خنده ام گرفت وخنده  به این خنده ام خندیدم نمیدانم تلخی یا طعم گس خنده ولی باز خندیدمخدایا چه ساده بود حرف زدن با تو به همین سادگی  و تو همه دلم را خواندیLet's block ads! (Why?)

صبح ها آرزوهایمان را پرواز می دهیم و شبانگاهان آرزوهای کال خود را به بغل گرفته و به رویافرو می رویم می رویم شاید در رویا طعم گس آرزوها یمان را بچشیم و این داستان خیلی از ما آدمهاست راهی

این روزا فراموش می کنم خود را گم می کنم خود را بین تنهایی هایم و میگردم دنبال خودم وفراموش می کنم دنبال چه بودم

روز گار عجیبی است عجیب این همه در پی این که تنها نباشیم ولی تا کسی به خلوت مان. نزدیک می شود مثل جزامی ها. از هم فرار می کنیم

صداها در گوش در دل در جان سکوت و سکوت چه صدای بلندی است تنهایی وچه سکوت پرصدایی دارند افکار تنهایی راهی

محصور گشته ام در این دنیا دویدن و نرسیدن نا کجا به کدامین مقصد نمی دانم میدوم میدوم به هر سویی اما مقصد نمی یابم خسته از این روز مره گی و دویدن ای کاش مقصد تو باشی راهی

با سکوت فریاد دنیا را در دل شکستم طوفانی شد که خود نیز در ان شکستم نمی ترسم از دنیای سرد تنهایی خدایی دارم بی نیاز تنهای مطلق تنها امید دل طوفانی ماست تنها راه نجات از دنیا خداست راهی

شب است سکوتش پر از راز مانند سکوت رهگذری که نگاه کرد و رفت دور شد برگشت لبخندی زد و رفت و من همچنان زیر نور مهتاب خیره به آسمان شاید ستاره ای بگذرد آرزو های مردم شهر را باخود ببرد مردم پر آرزو راهی

گشتم پی هیچ حیران این دنیا آه و درد و افسوس از این دنیا خدا یا کجایی کجایی غم شده هم سفره یه من خدایا کجایی کجایی میدانم کفر می گویم تو بودی من من نبودم لحظه از دنیا جدا نبودم راهی

دل روز و شب پریشان بود بیهوده ازپی این آن بود آرامش نیست در دنیا ای دل از خدا جوی و دل به خدا دار فردا. شاید. بی دل بودی. ای دل

نه می شنود دلی که گرفتار شده نه میبیند دلی که گرفتار شده شاید در گرمای تابستان یخ زده و راهی برای خود نمی بیند نوایی برای آرامش نمی شنود نوایی از آشوب است دل دلی که عمری ساده باور کرد سخت تاوان سادگی داد دیگر نه می شنود نه می بیند این دلی بود که شده بی صدا

دل از چه می گردی بی پروا سر به تن نداری و نمی ترسی چشم بر دل نداری نمی بینی اینجا دل میفروشند به روز

با سکوت فریاد دنیا را شکستم طوفانی شد که خود نیز شکستم نمی ترسم از دنیای تنهایی خدا ای دارم تنهای مطلق تنها امید دل طوفانی ماست تنها راه نجات از دنیاست خدا

دل از چه می گردی بی پروا سر به تن نداری و نمی ترسی چشم بر دل نداری نمی بینی اینجا دل میفروشند به روز

بهترین امید زندگی اینه که میگذره. و هر روز کوتاه تر میشه

بهار می آید بهار می رود تابستان. پاییز و زمستان باز بهار و من کجای دنیا هستم هنوز سر گشته دنیا تنها باید گذشت از روزگار باید گذشت نگذشتیم و روزگار ازما گذشت شدیم قربانی دنیایی فانی